20
Kas

Güncelleme

Yazar: admin

“Ben Kimim” sayfası güncelleme aşamasındaydı. nihayet fırsat bulup bir şeyler karalayabildim.  Ben Kimim

19
Kas

Ne güzel şeydir paylaşmak… ve paylaşılanı hissetmek. Bu şarkıyı benle paylaşan arkaşıma teşekkürlerimi sunuyorum. Çok güzel bir parça…

19
Kas

Ölüm yaklaşıyor
Bir gölge kadar yakın kimi zaman
Usulca yaklaşırken
Bedenimi saran soğuk elleri
Yavaş yavaş hayatla bütün bağlarımı koparırcasına
Ellerimden tutmuş beni yeni dünyasına çekme hırsında.
Bırakıp gitmeli mi insan?
Yanı başında duran insanları hiçe sayıp
Hayatın o karanlık, o çirkef yüzünün arkasına sığınarak mı gitmeli?
Giderken soru işaretleri ile dolu izler mi bırakmalı
yürüdüğü karlı yollarda.
Kime ne  benim gitmemden dercesine…
Hiç bir zaman böyle olmamıştı
Hep sebepsiz yere kısa yolculukları sevmişti
Gidebilmeli insan
Bir gece vakti
Binmeli bir trene
Bilmediği bir şehre doğru
Ve yol alırken geçmişi, hatıraları anımsamalı
Trenin soğuk vagonlarında.
Şehrin gürültüsünü trenin siren sesine tercih edebilmeli.
Ve  her yolculukta yabancı gözler bulmalı karşısında
Daha önce hiç tatmadığı yeni tebessümler…
Yeni sesler duyabilmeli
İnsanlara bakarken onların yüzlerindeki çizgileri keşfetmeli
 
Gitmeli insan
yelkovan ve akrebin anlamsız koşuşturmasını geride  bırakarak
Soğuk ellerin bir gün gelip dokunuşlarını hissetmeden
Gitmeli.
Kaygısızca yol almalı…
Kendini hiç bitmeyen bir mum gibi hissederek
Bırakmalı kendini
Güneşin sıcaklığını bedenlerinde taşıyan
Bildik bilmedık insanların
yüreklerine bırakmalı
ve erimeli
onların kollarında…
…………………….
Barış Tekin
(19 Kasım 2008)
16
Kas

Bugün ve dün olguğu gibi
ruhum bir kez daha  bedenimi saran sevginin esareti altında.
Bütün bu esaretlerde hep bir savaşçı gibi davranmaya çalışıyorum.
Asi bir şavaşçının yaptığı gibi her daim bu esaretten kurtulma çabası içine giriyorum.
Bu duygunun esiri altına kalmayacağımı defalarca kendime söylesem de yüreğimin sıcaklığı ve de karşıma çıkan insanlarda ki sevgi bu düşüncemi gerçekleştirmeme hep engel oluyor.
 
Bütün savaşçılar gibi  bende bu sevgi savaşlarında yüreğime bir kılıç, bir hançer darbesi alıyorum. Gerek gelecekle gerekse de geçmişle olan yüzleşmem bu etkinin altından çıkmamı sağlamıyor.
 
Bu gelgitlerin içinde söz geçiremediğim bu yüreğime bir kez daha  söz geçirebilme çabası içinde buldum kendimi. Yine kimsesiz karanlıklar sokaklarda bilmediğim yüzlerle karşılaşıyorum.  Onlardan bir mum yakmalarını isterken yakılan ilk mumdan sonra ortadan kaybolan simaları yenıden karşımda bulamıyorum. Onları yeniden görememe korkusu içinde bulunduğum karanlık korkusundan daha da acı ve korkutucu geliyor
 
Bana ait bir şehirde bu şehre ait olmayan o insanı hayallerimde yaşıyorum.
Masamda duran resmine bakarken;
Şehrin ortasından geçen masmavi sulara bakan fotografında
içinde ki hüzün, görmek istediği insanı görememenin verdiği üzüntü ve hayal kırıklığı bakışlarından görülüyordu. Ve bu bakışlar hiç istememesine rağmen geldiği bu şehire karşı bir öfkeye dönüşmüştü.
 
kendimi onun o hüzünlü bakışlarında buluveriyorum.
Bu şehir hiç bu kadar neşelenmemişti onun kahkahalarında.
Denizin dalgaları; rüzgarın onun saçlarında oluşturduğu dalgalar karşısında hiç bu kadar büyüleyici olmamıştı.
Şehrin gürültüsü onun tebessümleri sayesinde  ayrı bir sese kavuştu sanki.
Kap karanlık bulutlar bile onun kara gözlerinde başka bir anlam alıvermişti.
Ve şimdi
Karanlıgın yıldızla,
Alacakaranlıgın mavi ile
Ona ait özlemin hayalimle buluştuğuna şahit olurken
bir kez daha kendimi bu sevginin  egemenliği altında esir edilmiş buldum.
 
Barış Tekin
16 Kasim 2008
14
Kas

Sevgi yürekteki nazar boncuğu…..


Sevgi en güzel sözcüklerle dökülüyor satırlara bugün.
Adını bilmediğim garip bir duyguyla yükleniyor yüreğime mavimsi bir renkle
tıpkı nazar boncuğu gibi renginde seviyorum ben
belkide aşkın rengi bu yüzden mavidir..
Bu yüzden yücedir.Sevgi yürekteki nazar boncuğu gibidir….. Tamamını oku »